26 Ιανουαρίου 2008. Ώρα 21:30 περίπου και βρισκόμαστε έξω από το Gagarin 205 με ανάμεικτα συναισθήματα προσμονής γιατί θα βλέπαμε τους αγαπημένους DIE FORM, φοβούμενοι για το αν η συναυλία θα ήταν αντάξια των προσδοκιών μας…

.... Σχεδόν 22:00 και το Gagarin 205 είχε σχεδόν γεμίσει, μα τα μάτια μας ήταν καρφωμένα στη σκηνή μπας και βλέπαμε κάποια κίνηση.... Ώρα 22:30 ένας εκνευρισμός είχε αρχίσει να γίνεται, εμφανής μέσα σε όλη την αίθουσα μιας και κανείς δεν ήξερε πότε/τι θα γινόταν...

Μέσα σε δευτερόλεπτα η θεσπέσια φωνή της με τις ηλεκτρονικές δημιουργίες του ενώνονται και φτάνουν στα αυτιά μας ευτυχώς για ΕΜΑΣ (όσοι κι αν ήμασταν) ως μαγεία....

Bite of God, Zoopsia, InHuman, Chain Reaction, Silent Order, Masochist μερικά από τα αριστουργήματα που ακούσαμε και τα οποία μας ταξίδεψαν σε έναν πιο ώριμο μουσικά και ιδιοφυές κόσμο. Video art να συνοδεύει το κάθε μουσικό κομμάτι που δυσκόλευε το κοινό στο τι να κοιτάξει πρώτο: την Eliane και την εκπληκτική της κίνηση; Τον Philippe κρυμμένο κάτω από μια ειδικά σχεδιασμένη μάσκα; Τα ερωτικά, σκοτεινά και μοναδικά -όσα χρόνια κι αν περάσουν- videos; Σε όλο αυτό το μαγικό ταξίδι προστέθηκε η Sabine Seume, η οποία με την όψη της, την φανταστική της χορογραφία (με τη βοήθεια πρόσθετων κινούμενων μελών, κλαδιών, αλυσίδων...) ενώθηκε με τους DIE FORM και μας παρουσίασαν επί δύο ώρες (με ένα πολύ μικρό διάλειμμα) αυτό που είναι αυτή η μπάντα: Μουσική κοντά στις αισθήσεις, πέρασμα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους και συναισθήματα. Όλα ενωμένα, όλα παρουσιασμένα άψογα (μέχρι και η γνωστή στιγμή της Eliane με  το Theremin όπου παίζει, χωρίς να μπορεί να δει τίποτα).

Αυτό που μετράει βέβαια σε μια συναυλία είναι το κατά πόσο το κοινό αποδέχεται αυτό που βλέπει  ή πιο απλά τι περιμένει να δει. Οι DIE FORM δεν παρουσιάστηκαν ποτέ ως μοντέλα της fetish σκηνής. Δεν παρουσίασαν ποτέ χορεύτριες ή φωτομοντέλα όπως αυτά που βλέπουμε στα περιοδικά μόδας.....Δεν ενδιαφέρθηκαν για τα αψεγάδιαστα σώματα και δεν ήταν εκείνοι που θέλησαν να κάνουν το fetish εμπόρευμα όπως άλλοι.

Κάποιοι κατάφεραν εκείνο το Σάββατο μέσα από τους Die Form να βρουν ένα κομμάτι της σκοτεινής ή μη ψυχής τους και να ταξιδέψουν.... άλλοι όχι... Όπως και να΄ναι: “Let each man exercise the art he knows”....